Borstkanker is geen cadeau, maar wel een kans - Leven&Zo

Borstkanker is geen cadeau, maar wel een kans

Een vrouw staat aan de haven. Haar halflange donkere haar waait omhoog.Zij houdt het tegen met haar hand. Ze is van middelbare leeftijd en draagt een kobaltblauw jasje en gestreepte blouse. Ze kijkt in de verte en lacht.Toen ik dit tegen haar zei, keek ze mij verbaasd en zelfs een beetje boos aan.
‘Hoe kun je dat nou zeggen’, zei ze verontwaardigd. Toch wilde ze graag horen waarom ik dit vind.

Borstkanker overkomt je. Op een dag krijg je de diagnose en verandert je wereld voorgoed.
Ja, je leest het goed, voorgoed. Want hierna zal het leven nooit meer hetzelfde zijn. Er is een leven vóór borstkanker en een leven ná borstkanker.

Als mensen dit zeggen dan bedoelen ze vaak dat het leven ná minder is.   
Dat je niet meer de ‘oude’ bent geworden. En dat klopt. Je wordt niet meer de oude, want je hebt iets meegemaakt dat je niet kunt uitwissen. Dat je verandert of je dat nu wilt of niet.

Maar wat als je dit niet als negatief zou zien, maar als een kans?
‘What doesn’t kill you, makes you stronger’. Het is bijna een tegeltjeswijsheid geworden. Maar als je het goed tot je door laten dringen dan zie je dat dit precies is waar het over gaat.

Mijn overtuiging is dat juist heftige schokkende ervaringen in je leven je helpen groeien.
En daarmee zal ik nooit ontkennen dat het pijnlijk is, verdrietig en beangstigend.
Dat je je afvraagt, hoe het leven ooit weer een beetje ‘normaal’ kan worden.

Ik weet het als geen ander. Want ik heb het zelf meegemaakt.
Er zijn dingen veranderd waar ik absoluut niet blij mee ben. Maar die ik wel heb geleerd te aanvaarden. Maar ik weet ook dat ik een groei heb doorgemaakt, die ik niet had willen missen.

Borstkanker raakt je in de kern. Het zet alles waar je zeker van was op losse schroeven. De vanzelfsprekendheid van je gezondheid, alle plannen en dromen over je toekomst.
Het confronteert je met de eindigheid van het leven. Je staat ‘naakt in de orkaan’, zoals Ramses Shaffy zo mooi zong. Er is niets meer om je achter te verschuilen.

Dat is kwetsbaar, maar tegelijkertijd krachtig. Want echt, alles wat je nodig hebt, zit in je.
En iets in jou weet dat. Weet dat er meer is, dat er nog zoveel in jou zit dat naar buiten wil.
Ook al weet je niet precies hoe en lijkt het nog heel ver weg.

En natuurlijk is dit niet het eerste waar je aan denkt als je borstkanker krijgt. Dat heeft tijd nodig. Daar gaan pijn, tranen en verdriet overheen. Maar misschien helpt de wetenschap je dat hier sterker uit kunt komen.

Je hoeft het geen cadeau te noemen, dat is het ook niet. Het is wat gebeurde en waar je mee hebt te dealen. Maar het is aan jou om te kiezen wat je ermee wilt doen.
Want jij bepaalt wat je van je leven na borstkanker wilt maken.

Ze kijkt me aan en ik zie tranen in haar ogen.
Ze zegt: het is nu alleen nog maar verwarrend, moeilijk en verdrietig, maar ik voel wat je zegt. En ik hoop dat ik er over een paar jaar ook zo op kan terugkijken.

Hoe is het voor jou om dit te lezen? Is het herkenbaar of kun je er helemaal niets mee?
Laat je het hieronder weten?

  • Marijke Lucassen
    Beantwoorden

    Dag Martha, Ik herken helemaal wat je schrijft. Ik ben dankbaar voor de kans die borstkanker mij gegeven heeft om echt dat laatste stukje in mezelf af te dalen. Mezelf te laten vallen en te ervaren dat ik gedragen wordt, en dus ook mezelf kan dragen. Maar ook om los te komen van overtuigingen en patronen die mij niet langer dienen. Met trots draag ik wat ik heb meegemaakt, het heeft mij heler gemaakt.

    • Martha Rijkmans
      Beantwoorden

      Dag Marijke, dank je wel voor je bericht. Wat beschrijf je dat mooi. Het is precies wat ik bedoel en zelf ook zo heb ervaren. Lieve groet, Martha

  • Monica barsingerhorn
    Beantwoorden

    Martha wat heb ik al veel aan jou woorden gehad, jij snapt precies waar je door heen gaat, na het traject van behandelingen bij borstkanker,Thanks daar voor !
    Heb alles redelijk op de rit en merk nu dat ik bezig ben met positieve energie die nodig heb om verder te gaan
    Ik blijf je volgen Gr monica

    • Martha Rijkmans
      Beantwoorden

      Hoi Monica, dank je wel. Wat fijn om te horen dat je veel aan mijn woorden hebt gehad. Ik ben blij dat je alles weer aardig op de rit hebt en dat je verder kunt. Leuk dat je mij blijft volgen! Lieve groet, Martha

Plaats een reactie

Laatste berichten
een mintgroene koffer, maar daarop een blauw wit gestreepte handdoek en een roze zonnehoed met zonnebril. Vakantietijd.